Op 1 november 1959 woonden er 8.042. 783 mensen in New York.
Alsje ze hoofd aan teen legt enje schat hun lengte op 1 meter 68,
dan komje van Times Square tot aan Karachi, Pakistan.
Dat weet ik door m'n werk bij verzekeraar Consolidated Life.
We staan in de bedrijven top vijf.
Bij ons hoofdkantoor werken 31.259 mensen.
Dat is meer dan de gehele bevolking van Natchez, Mississippi.
Ik werk op de 19de verdieping bij Normale Polissen,
Premie-Administratie-afdeling, Sectie W, bureau 861.
Ik heet C.C. Baxter, C van Calvin, C van Clifford, maar iedereen zegt Bud.
Ik werk hier nu 3jaar en 10 maanden en verdien 94, 70 netto per week.
Ik werk van tien voor negen tot tien voor halfzes.
Het is gespreid, zodat de 16 liften de 31.259 medewerkers aankunnen
zonder al te grote opstoppingen.
Persoonlijk blijfik vaak nog een uurtje doorwerken, soms zelfs twee.
Zeker als het slecht weer is.
Niet dat ik zo ambitieus ben, ik moet gewoon wachten tot ik naar huis kan.
Ik heb namelijk een probleempje met m'n appartement.
Ik woon op loopafstand van Central Park.
De huur is 85 dollar per maand. Totjuli was 't 80 dollar.
Toen liet Mrs Lieberman een tweedehands airco plaatsen.
Het is een leuk appartement, niet bijzonder, maar gezellig.
Perfect voor een vrijgezel.
Het probleem is dat ik er niet altijd in kan als ik dat wil.
Hou daarmee op, Sylvia. We moeten hier weg.
Wat heb je nou? lk wil nog een martini.
Toe nou, het is al kwart voor negen.
Eerst sleep je me mee hierheen en nu wil je van me af. Ik voel me gebruikt.
Zo zit het niet. Ik heb die man beloofd dat ik om acht uur weg zou zijn.
Welke man? Van wie is dit appartement eigenlijk?
Wat maakt 't uit? Een sukkel van kantoor.
- Hallo, Mr Baxter. - Dag, Mrs Lieberman.
Wat een weer, hè? Komt vast door al dat gedoe bij Cape Canaveral.
- Bent u buitengesloten? - Nee, hoor. Ik wacht op een vriend.
- Goedenavond, Mrs Lieberman. - Goedenavond, Mr Baxter.
- Waar woon je? - Bij m'n moeder, dat zei ik toch?
- En waar woont zij? - 179th Street in de Bronx.
- Goed, ik breng je naar de metro. - Kom nou. Je betaalt mooi een taxi.
- Jullie wonen ook altijd in de Bronx. - Neem je dan nog anderen mee?
Absoluut niet. Ik ben gelukkig getrouwd.
- O, hallo, Mrs Dreyfuss. - Is er iets mis?
Nee, ik heb alleen de sleutel laten vallen. Kijk, daar is ie.
Wat hoorde ik een lawaai bij u thuis. Misschien is er wel ingebroken.
Maakt u zich geen zorgen. Hier staat niks dat 't stelen waard is.
Sorry dat ik stoor, maar de dame is haar overschoenen vergeten.
Mr Kirkeby, ik wil niet klagen, maar u zou om 8 uur weg zijn.
Ik weet het, maar dit soort dingen loopt niet altijd op schema.
In de zomer is 't niet erg, maar nu regent 't, en ik heb nog niet gegeten.
Goed, hoor.
Ik heb je aanbevolen bij Mr Sheldrake van Personeelszaken.
We bespraken de afdeling, qua mankracht en promotie.
Ik zei hoe slim je was. Ze zoeken altijd nieuwe stafleden.
Je gaat het maken. En je drank is op.
Ja, Mr Eichelberger van Hypotheken heeft hier een feest gehouden.
Koop wodka en vermouth en zet m'n naam erop.
- u moet nog twee flessen afrekenen. - Ik betaal je vrijdag.
En wat is er met die kaascrackertjes gebeurd die je altijd had?
Kaascrackertjes?
- Dag, Baxter. - Dag, dokter. Huisbezoek?
Een sukkel bij Schrafft's had vergeten de prikker uit z'n sandwich te halen.
- Welterusten, dokter. - Zeg, Baxter.
Heb jij dat gedronken? Dan heb je zeker nieren van staal.
Dat doe ik niet alleen. Zo nu en dan nodig ik wat vrienden uit.
Jij moet wel helemaal top fit zijn. Zo te horen, is het elke nacht raak.
Sorry als u er last van hebt.
En soms hoor ik het wel twee keer op een avond. Zo'n pikkie als jij.
- Nou. Tot ziens, dokter. - Weet je,
ik doe onderzoek bij het Columbia Medical Center. Mag ik je wat vragen?
Als jij je testament opmaakt, en dat is wel nodig,
wil je je lichaam dan aan de universiteit nalaten?
Ik ben bang dat dat heel erg zou tegenvallen. Welterusten.
Doe het wat rustiger aan.
Uit 's werelds grootste archief van filmklassiekers presenteren wij.
Greta Garbo, John Barrymore, Joan Crawford, Wallace Beery,
en Lionel Barrymore in Grand Hotel.
Maar eerst een bericht van onze sponsor.
Als u op de moderne manier rookt, sla dan geen acht op claims over filters.
En dan nu. Grand Hotel, met Greta Garbo, John Barrymore,
Joan Crawford, Wallace Beery en Lionel Barrymore.
Maar eerst een bericht van onze andere sponsor.
Beste vrienden, wiebelt uw kunstgebit?
Dag, Buddy. Ik sta in een bar, en ik moest aan je denken, dus ik bel even.
Dat is aardig van je. Met wie spreek ik?
- Joe Dobisch van de Administratie. - Ach ja, ik herkende uw stem niet.
Dat geeft niet. Maar ik sta dus in een bar en volgens mij heb ik gescoord.
Sorry, Mr Dobisch. Ik help u graag, maar het is nogal laat.
- Een ander keertje maar? - Hoor 's, ik kan haar niet laten gaan.
Ze lijkt op Marilyn Monroe.
Ik lig al in bed en ik heb een slaappil genomen, dus het kan niet.
De maandelijkse efficiëntie-lijst komt eraan. Ik zet je in de top tien.
Dat wil je toch niet verprutsen?
Natuurlijk niet, maar hoe kan ik efficiënt zijn als ik slaap tekort kom?
Het is pas elf uur. Ik ben met drie kwartier weer weg.
- Ik mis je. Met wie sta je te bellen? - M'n moeder.
Wat schattig. Wat ontzettend schattig.
Een half uurtje maar. Toe nou, Bud.
De drank is op, alle glazen zijn vies, er zijn geen kaascrackertjes, niks.
Dat regel ik wel. Leg de sleutel onder de mat en vertrek.
Ja, Mr Dobisch. Wat u maar wilt, Mr Dobisch.
Geen enkel probleem, Mr Dobisch. Gaat uw gang.
Buddy-boy is altijd open.
"Ze lijkt op Marilyn Monroe."
NIET TE HARD IK KRIJG KLACHTEN VAN DE BuREN
Is het hier?
- Hoeveel is het? - 70 cent.
Pak m'n geld even.
Pas op voor de drankjes.
- Geef hem maar een dollar. - Bedankt.
Stop maar terug.
Goed zo, meid.
- Is dit wel zo'n goed idee? - Ik vind het top.
Midden in de nacht naar je moeder toe.
Maak je geen zorgen, als ik maar een zuchtje hoor, wordt ze ontslagen.
Pak de sleutel even. Daar niet, onder de mat.
- Onder de mat? - Toe nou.
Doe open, we hebben haast.
- Is dit appartement van je moeder? - Jazeker.
Mildred, het is weer zover.
- Goedemorgen, Mr Kirkeby. - Baxter. Houden ze je lekker bezig?
- Nou, zeker. - Dag, Mr Kessel.
- Dag, Mr Kirkeby. - Dag, Miss Kubelik.
- Dat waren ze, ga maar.
Pas op voor de deuren. Daar gaan we.
Wat hebt u met uw haar gedaan?
Ik werd er nerveus van, dus 't moest eraf. Dom, hè?
- Nee, ik vind het mooi. - u bent flink verkouden.
- Ik blijf uit de buurt. - Ik word nooit verkouden.
Ik zag de cijfers van de Ziektekostenafdeling.
De gemiddelde New-Yorker tussen de 20 en 50,
wordt 2,5 keer per jaar verkouden .
- Wat erg. - Hoezo?
Ik ben nooit verkouden, dus een andere arme drommel is vijf keer ziek.
- Ja, ik dus. - u had vandaag in bed moeten blijven.
Ik had vannacht in bed moeten blijven.
De negentiende.
Pas op de drempel. Pas op waar u uw handen laat, Mr Kirkeby.
- Pardon? - Eens doe ik de deuren dicht en dan...
Door naar de twintigste.
Die Kubelik. Met haar wil ik wel in de lift naar China zitten.
- Ja, ze kan er wat van. - Nou, ik anders ook.
- Maar ze wil niet. - Pakt u 't wel goed aan?
Iedereen heeft 't al geprobeerd op veel manieren, maar niks. Wat wil ze nou?
Misschien is ze gewoon een net meisje.
Hoor dat. Onze nobele ridder.
Mr Dobisch? Met Baxter op de negentiende.
Buddy. Ik wou jou ook net bellen.
Sorry van die vlek op de muur.
De dame vindt Picasso een oplichter en wou 't zelf beter doen.
Ik bel niet vanwege Picasso, maar over de sleutel van m'n appartement.
- Die hoort u onder de mat te leggen. - Dat heb ik gedaan. Ik weet 't zeker.
Er lag wel een sleutel, alleen was het de verkeerde.
Werkelijk? Krijg nou wat. Daarom kon ik net de staf-badkamer niet in.
En ik kon m'n huis niet in.
Om vier uur moest ik de huisbazin wakker maken en 'n smoes ophangen.
Wat vervelend. Ik stuur de sleutel direct naar je toe.
Wat je promotie betreft: ik stuur het efficiëntie-rapport naar Mr Sheldrake.
- Je hoort vast vandaag nog van hem. - Bedankt, Mr Dobisch.
- Van Mr Dobisch. - Wacht even.
Aan Mr Dobisch.
Vanderhof, Public Relations. Hallo, Baxter. Momentje.
Typ maar uit wat we nu hebben.
u staat ingepland voor vanavond, maar ik ben zelf thuis, dus ik moet afzeggen.
Maar ze is jarig. Ik heb een taart besteld.
Maar ik ben ziek. Ik heb koorts en ik moet na m'n werk direct naar bed.
Ga dan naar een Turks bad. Blijf er slapen, dan zweet je het uit.
Dan krijg ik longontsteking en moet ik 'n maand in bed blijven.
Je hebt gelijk. Dan moet het volgende week woensdag.
- Dat is de enige dag dat ik kan. - Even kijken. Woensdag.
Dan heb ik al iemand staan. Laat me even kijken, ik bel u terug.
- Mr Eichelberger? - Baxter, wat kan ik voor je doen?
Kan het woensdag niet? O, dat stuurt m'n plannen behoorlijk in de war.
Donderdag? Nee, donderdag zit ik al vol.
Laten we die bespreking dan maar op vrijdag zetten.
Vrijdag. Laat me even kijken, ik bel u terug.
Qua premie en qua facturering staan we 18% hoger dan vorig jaar, qua oktober.
- Baxter. - Kunt u in plaats van vrijdag
misschien op donderdag? u zou me er een groot plezier mee doen.
Dat ga ik even na. Ik bel terug.
- Consolidated Life. Ik verbind u door. - Sylvia, het is voor jou.
Ja? O, hallo. Ja, ik ben goed thuisgekomen. Ik krijg 45 cent van je.
Kan het misschien op donderdag in plaats van vrijdag?
Donderdag? Maar dan is er The Untouchables met Bob Stack.
Bob wie? Nou, dan kijken we in het appartement. Wat maakt dat nou uit?
- Baxter? Het kan op donderdag. - Bedankt, Mr Kirkeby.
Mr Eichelberger? Het kan op vrijdag.
Mr Vanderhof? Het kan op woensdag.
Goed, ik geef het door.
Dat was Personeelszaken, de secretaresse van Mr Sheldrake.
Ze probeert je al 20 minuten te bereiken. Je moet boven komen.
Hoe zit dat? Krijg je promotie? Of word je ontslagen?
- Zullen we een wedje maken? - Ik werk hier veel langer dan jij...
- Ik zet een dollar in. - Akkoord.
- Naar boven? - O, pardon. Dag, naar de 27ste, graag.
En rij voorzichtig, dit is een kostbare lading, qua mankracht.
- Naar de 27ste. - u weet 't vast niet,
maar ik sta qua efficiëntie in de top tien en dit wordt 'm, qua promotie.
- u klinkt al net als Mr Kirkeby. - En waarom niet, nu ik naar de top ga.
Het is u van harte gegund. u bent de enige die in de lift z'n hoed afdoet.
- Heus? - Je maakt van alles mee.
De lift doet iets met mannen. Het zal 't hoogteverschil zijn. Ik heb verhalen...
Die zou ik graag horen. Misschien kunnen we eens gaan lunchen.
- Of op een avond, na het werk. - De 27ste.
- Ik hoop dat het goed gaat. - Ik ook.
Natuurlijk bellen ze net als ik verkouden ben. Hoe zie ik eruit?
- Prima. Wacht even. - Bedankt.
Dat viel me meteen op aan u. Op de vorige lift droeg u altijd een bloem.
Veel succes. En snuit uw neus.
C.C. Baxter. Mr Sheldrake had me gebeld.
Ik heb u gebeld. Tenminste, dat heb ik geprobeerd.
- Sorry... - Loop maar door.
Kom toch binnen.
Ik vroeg me al af hoe je eruit zou zien. Ga zitten.
Ik hoor allemaal goede berichten over je.
Mr Dobisch schrijft dat je loyaal, behulpzaam en vindingrijk bent.
En Mr Kirkeby zegt dat je geregeld gratis overwerkt.
u weet hoe dat gaat, het werk stapelt zich op.
Mr Vanderhof van PR en Mr Eichelberg van Hypotheken
willen je allebei op hun afdeling hebben.
Wat een compliment.
Vertel eens, Baxter. Waarom ben je zo in trek?
- Ik zou het niet weten. - Denk eens na.
- Kunt u de vraag herhalen? - Baxter, ik ben niet van gisteren.
Ik weet precies wat er speelt in dit gebouw, op elke afdeling, altijd.
- Werkelijk? - In 1957 werkte hier ene Fowler.
Hij was ook zo populair. Hij bleek bij te verdienen als bookmaker.
Hij gebruikte onze telefoons en rekenmachines.
De dag voor de Kentucky Derby viel ik met de politie z'n afdeling binnen.
- De politie? - Inderdaad.
Waarom vertelt u me dat? lk ben geen bookmaker.
Maar wat doe je dan wel?
Er doet hier een sleutel de ronde. Van Kirkeby naar Vanderhof naar Dobisch.
Hij is van 'n appartement.
- Weet je wiens appartement? - Nou?
Loyale, vindingrijke, behulpzame C.C. Baxter.
Ontken je het?
Nee. Ik ontken het niet, maar laat me het alstublieft uitleggen.
Dat lijkt me verstandig.
Zo'n jaar geleden deed ik een avond- cursus, Boekhouding voor gevorderden.
Een collega die in New Jersey woont, moest naar een diner in het Biltmore.
Hij moest ergens z'n smoking aandoen, dus ik gaf hem de sleutel.
Toen waren de poppen aan 't dansen: opeens moest iedereen naar 'n diner.
En als je "ja" zegt tegen de één, kun je geen "nee" zeggen tegen de ander.
Ons bedrijf is afhankelijk van het vertrouwen van het publiek.
Als een medewerker zich onbetamelijk gedraagt...
- Hoeveel leden heeft je clubje? - Alleen die vier.
Van de 31 .259, dus we mogen wel trots zijn op ons personeel.
- Qua percentage. - Daar gaat 't niet om.
Vier rotte appelen in de mand... Als dit ooit bekend wordt...
Dat gebeurt niet, heus. Ik kap ermee. Er komt niemand meer m'n huis in.
- Waar is je huis eigenlijk? - West 67th Street.
u hebt geen idee van de narigheid met de buren, de huisbazin,
- de drank en de sleutel. - Hoe werkt 't met de sleutel?
Die geef ik ze hier en ze doen 'm onder de mat. Maar het is afgelopen, echt.
- Ja, Miss Olsen? - Mrs Sheldrake belt u terug. Lijn twee.
Ik had gebeld. Waar zat je?
O, moest Tommy naar de tandarts? Geen gaatjes? Mooi.
Wacht even. Waar moet dat heen?
Ik wou niet storen. En nu alles is opgelost...
Ik ben nog niet klaar.
Ik eet vanavond niet thuis.
Ik neem de vestigingsmanager uit Kansas City mee uit.
Music Man, zoals gewoonlijk. Wacht maar niet op me, liefje.
Baxter, ben je al naar Music Man geweest?
- Nog niet, maar ik hoor dat ie goed is. - Wil je er vanavond heen?
Met u? Maar u gaat toch al met de vestigingsmanager uit Kansas City?
Ik heb al plannen. Je mag allebei de kaartjes.
Dat is erg aardig, maar ik ben ziek. Ik ben verkouden, dus ik ga naar huis.
Je snapt me niet. Ik zei dat ik plannen had.
Ja, ik ook. Ik neem vier aspirines en kruip onder de wol.
- Geef ze maar aan iemand anders. - Ik geef ze je niet, ik wil ze ruilen.
Ruilen? Waarvoor dan?
Er staat ook dat je alert, scherpzinnig en fantasierijk bent.
Heel goed. Binnenkort wordt Personeelszaken gereorganiseerd.
Naar mijn mening word je een uitstekend staflid.
- Echt waar? - Leg de sleutel maar neer.
Schrijf het adres maar op.
Het is op de tweede. Er staat geen naam op de deur, alleen 2A.
- Dat komt door die verkoudheid. - Doe maar rustig aan.
Doet u zachtjes met de pick-up?
En wat de drank betreft: ik heb besteld, maar ik weet niet wanneer het komt.
- Dit blijft wel onder ons. - Natuurlijk.
- Er wordt zo gekletst. - Ik weet 't.
- Ik heb niks te verbergen. - Het gaat mij niet aan.
Vier appels, vijf. Wat maakt het uit, qua percentage?
- Alsjeblieft, Baxter. Veel plezier. - u ook.
Ik denk: een man als hij neemt me mee naar EI Morocco, of 21 .
Maar nee, eerst een hamburger en toen naar een of ander appartement.
Miss Kubelik? lk stond op u te wachten.
Ik herkende u bijna niet in burgerkleding.
Hoe ging het op de 27ste verdieping?
Goed. Hebt u Music Man gezien?
Wilt u erheen? Dan gaan we eerst eten en daarna naar 't theater.
O, vanavond? Sorry, dat gaat niet. Ik heb een afspraak.
- Met een vriendin, bedoelt u? - Nee. Met een man.
Ik wou niet nieuwsgierig zijn, maar de mannen op kantoor vragen zich af...
Zeg maar "soms wel".
Dat afspraakje, is dat gewoon een afspraakje of is het serieus?
Het was wel serieus. Ik was serieus, maar hij niet. En nu is het dus uit.
- Nou, dan kunt u toch... - Nee, helaas niet.
Ik zou wat met hem gaan drinken. Hij blijft maar bellen.
Ik begrijp het wel. Het was maar een ideetje.
- Wel zonde van het kaartje. - Hoe laat begint het?
- Om half negen. - Ik kan wel naar het theater toe komen.
O, geweldig. Het is bij het Majestic op 44th Street.
- Ik zie u in de foyer. - Vanochtend voelde ik me zo naar.
Ik had koorts. En nu krijg ik promotie en wij gaan uit, rij elf, in het midden.
En u zei dat ik thuis had moeten blijven.
- Hoe is 't met de verkoudheid? - Verkoudheid?
Naderhand gaan we gezellig uit. Ik heb dansles gehad bij Arthur Murray.
- Ik zie het. - Er speelt 'n leuke band bij EI Chico.
- Dat is vlak bij waar u woont. - Dat klinkt leuk.
- Hoe weet u waar ik woon? - Ik weet zelfs bij wie u woont.
uw zus en uw zwager. Ik weet wanneer u geboren bent en waar.
- Ik weet van alles over u. - Hoe dan?
Een tijdje geleden heb ik uw verzekerings- kaart uit het archief gehaald.
Ik weet uw lengte, uw gewicht en uw sofi-nummer.
u hebt de bof gehad, en mazelen en uw blindedarm is eruit.
Zeg niks over die blindedarm op kantoor.
Anders gaan ze speculeren over hoe u dat weet. Dag.
Half negen.
- Goedenavond, Mr Sheldrake. - Toe Fran, praat niet zo hard.
Nog altijd bang dat iemand ons samen ziet?
- Geef je jas maar. - Nee, Jeff. Ik kan niet lang blijven.
- Mag ik een daiquiri? - Die komt er al aan.
- Ik zie dat je je haar hebt afgeknipt. - Inderdaad.
- Je weet dat ik het lang mooier vond. - Wil je een lok voor in je portemonnee?
Goedenavond. Fijn om u weer te zien.
Hoe lang is het nou geleden? Een maand?
- Zes weken. Niet dat ik dat bijhoud. - Ik heb je gemist.
Net alsof er niks gebeurd is. Dezelfde tafel, dezelfde muziek.
- Ik ben door een hel gegaan. - Dezelfde saus. Zoet-zuur.
Je weet niet hoe het is om naast je te staan in de lift.
"Dag, Miss Kubelik. Dag, Mr Sheldrake."
Ik ben nog steeds stapel op je, Fran.
Begin daar nou maar niet over, Jeff. Ik begin er eindelijk overheen te komen.
Ik geloof je niet.
Jeff, we hebben van de zomer twee fijne maanden gehad, meer niet.
Je ziet het zo vaak: vrouw en kinderen gaan op vakantie
en de baas heeft een verhouding met de secretaresse of het meisje van de lift.
En in september is het weer voorbij. De mazzel.
De kinderen gaan weer naar school, de baas gaat naar z'n vrouw...
en het meisje...
Ze hebben het recept veranderd.
Ik heb 't niet uitgemaakt, Fran.
Eventjes doe je net alsof je met een ongetrouwde man gaat.
Maar dan kijkt hij steeds op z'n horloge en vraagt of er lippenstift op hem zit.
En hij rent weg om de trein naar White Plains te halen.
Dus je maakt een mok oploskoffie voor jezelf
en je zit daar in je eentje en je gaat eens nadenken.
En opeens ziet het er allemaal zo kwalijk uit.
Hoe denk je dat ik me voelde in die trein?
Waarom blijf je me bellen, Jeff? Wat wil je toch van me?
Ik wil je terug, Fran.
Sorry, Mr Sheldrake. Ik zit vol, neem de volgende lift maar.
Geef me een kans. Ik heb je gevraagd omdat ik je wat moet vertellen.
- Ga je gang. - Niet hier. Kan het ergens anders?
- Nee. Ik heb 'n afspraak om half negen. - Is het belangrijk?
- Nee, maar ik ga toch. - Wilt u nu bestellen?
- Nee, ik blijf niet eten. - Breng nog maar twee drankjes.
Herinner je je ons laatste weekend?
Je had 'n lek bootje gehuurd. Daar zat ik, in negligé en reddingsvest.
- Weet je nog waar we 't over hadden? - Over van alles.
- Over dat ik zou gaan scheiden. - Daar had jij het alleen over.
Je geloofde me niet, hè?
Er is nu een elpee met "Muziek om haar aan het lijntje te houden".
"M'n vrouw begrijpt me niet, het gaat al jaren niet meer. Jij bent geweldig."
- Hou op. - "Geloof me, we komen er wel uit."
- Dat is niet leuk. - Dat is ook niet de bedoeling.
- Fran, wil je nou even luisteren? - Goed, het spijt me.
Ik ben bij m'n advocaat geweest om te vragen hoe ik 't moest aanpakken.
- Wat bedoel je? - Wat denk je?
Luister, Jeff. Ik heb je nooit gevraagd om je vrouw te verlaten.
Natuurlijk niet. Het gaat niet om jou.
Weet je zeker dat je dit wilt?
Ik weet het zeker. Als jij zegt dat je nog van me houdt.
Dat weet je best.
Het wordt me te druk. We gaan.
- Ik heb een afspraak, weet je nog? - En ik hou van je, weet je nog?
Waar gaan we heen? Toch niet naar dat lekke bootje?
Beloofd.
West 67th, nummer 51 .
Gefeliciteerd.
Mag ik even? lk ben C.C. Baxter.
Hallo, Buddy-boy. Gefeliciteerd, en zo.
- Heren. - Je hebt 't gemaakt, zoals beloofd.
Mooi kantoor. Naam op de deur, vloerkleed, top.
Teamwork, daar draait 't om. Eén voor allen en allen voor één, vat je wel?
- Ik wel. - We zijn wel wat teleurgesteld.
- Qua dankbaarheid. - Ik ben heel dankbaar.
Waarom sluit je ons dan buiten?
Het is de afgelopen weken wat lastig geweest met m'n verkoudheid en zo.
Nu we je geholpen hebben, laat je ons vallen.
Het is tenslotte mijn appartement. Privé-bezit, geen speelruimte.
Goed, dan heb je 'n vriendin, dat is prima. Maar niet elke avond.
Dat is egoïstisch. Vorige week moest ik met Sylvia naar 'n drive-in in Jersey.
Daar ben ik te oud voor. Ik bedoel, in een Volkswagen.
Ik voel met u mee, echt, het spijt me oprecht.
- Wacht maar tot wij met je klaar zijn. - Bedreigt u me?
Door ons zit je hier. Wij kunnen het je moeilijk maken.
- Goedemorgen, Mr Sheldrake. - Goedemorgen, heren.
- Is alles naar wens? Bevalt je kantoor? - Ja, en hartelijk bedankt.
Bedank je vrienden maar. Zij hebben je aanbevolen.
- We kwamen hem succes wensen. - Je stelt ons vast niet teleur.
Tot kijk. Kom vooral nog 's langs, de deur is altijd open. Van m'n kantoor.
Dat heb je goed aangepakt. Hoe voelt dat nou, als staflid?
Heerlijk. Ik zal hard werken om uw vertrouwen in mij niet te beschamen.
Even over 't appartement.
Nu je meer verdient, kan er wel 'n extra sleutel af.
- Goed. - M'n secretaresse, Miss Olsen...
O ja, mooie vrouw. Is zij de gelukkige?
Nee, ik bedoel dat ze zich overal mee bemoeit.
En die sleutel doorgeven is een risico.
Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn. Dit is volgens mij van u.
- Van mij? - Van de jongedame, wie 't ook is.
- Hij lag op de bank. - O, bedankt.
Het spiegeltje is stuk. Dat was al zo toen ik 'm vond.
Ja, ze heeft 'm naar me toe gegooid.
- Vroeg of laat zeuren ze allemaal. - Nou, inderdaad.
Je spreekt een paar keer wat af en meteen denken ze dat je gaat scheiden.
- Dat is toch niet eerlijk? - Nee. Zeker niet voor uw vrouw.
Ik ben jaloers op jou. Lekker vrijgezel, veel vrouwen en geen gezeur.
Nou, genieten.
- Boek me maar in voor donderdag. - Akkoord. En ik regel die sleutel.
Vrolijk kerstfeest, ik verbind u door.
Consolidated Life. Vrolijk kerstfeest. Ik probeer het.
Ja? Reken maar. Neem het even over, er is een knalfuif op de negentiende.
Ik zei: nooit meer. Zorg voor een grotere auto of een kleinere vriendin.
- Vrolijk kerstfeest. - Bedankt. Ik dacht dat u me vermeed.
- Hoe komt u daar nou bij? - u gaat nooit mee en houdt uw hoed op.
- Ik vond 't wel erg toen u niet kwam. - En terecht. Het was onvergeeflijk.
- Het is vergeven. - Niet doen.
u kon er niks aan doen. Als je uit bent, kun je niet opeens naar 'n ander toe.
- u deed wat juist was. - Vergis u niet.
Ik draag wel een uniform, maar ik ben geen lieverdje.
Je wordt hier alleen administratief onderassistent met veel mensenkennis.
En ik zeg dat u geweldig bent. Qua fatsoen en qua anders. Proost.
- Nog een. - Ik niet, ik moet nog rijden.
u hebt gelijk. uit hoofde van mijn ambt verklaar ik de lift buiten gebruik.
We voegen ons bij de inboorlingen.
- Ja, ze lijken me ongevaarlijk. - Denk dat maar niet.
Straks worden de medewerkers met pak en al aan de ponsmachine geofferd.
Ze worden vol gaten geprikt.
- Hoeveel hebt u er al op? - Drie glazen.
Wacht, ik hoor lopend water. Ik ben zo terug.
Ik blijf hier.
Hoe is het met de vestigingsmanager uit Kansas City?
Ik ben Miss Olsen, Mr Sheldrake's secretaresse.
Doe maar niet zo onschuldig.
Mij noemde hij altijd de vestigingsmanager uit Seattle.
Vier jaar geleden hadden hij en ik wat met elkaar.
- Ik weet niet waar u 't over hebt. - En voor mij was 't Miss Rossi.
En na mij was het Miss Koch, bij lnvaliditeit.
En net voor u was het Miss... Hoe heet ze ook weer, op de 25ste.
- Wilt u me excuseren? - Hoezo? u hebt niets misdaan.
Het komt door hem. Hij weet ze wel te vangen.
Altijd het laatste tafeltje bij de Chinees
en hetzelfde verhaaltje dat hij weggaat bij z'n vrouw.
En uiteindelijk blijf jij zitten met de gebakken banaan.
Bedankt, Miss Olson.
Ik ben onze dames in uniform altijd graag van dienst.
- Gaat 't wel? Wat is er? - Niks. Het is hier gewoon te druk.
Dan gaan we toch naar mijn kantoor? lk wou uw mening vragen.
Ik heb nu een eigen kantoor. Ik ben het op één na jongste staflid hier.
De jongste is de kleinzoon van de directeur.
Wilt u zo vriendelijk zijn?
Miss Kubelik, wilt u me eerlijk zeggen wat u vindt?
Hij ligt hier nu al een week. Hij kostte 1 5 dollar, maar ik durf 'm niet op.
Dit model heet "jonge stafleden". Wat vindt u?
- Helemaal verkeerd, dus. - Ik vind hem mooi.
Echt waar? u zou zo wel met me over straat durven?
Natuurlijk.
Als ik 'm nou eens opzij zet. Hoe vindt u dat?
- Stukken beter. - Als u wel met me over straat wilt,
kunnen we vanavond wel uit. Flaneren op Fifth Avenue, om 'm in te lopen.
- Vandaag liever niet. - Ik snap 't, kerst, familie, en zo.
Ik ga terug, straks word ik ontslagen.
Maak u geen zorgen. Ik heb connecties bij PZ. Kent u Mr Sheldrake?
- Hoezo? - Hij en ik zijn dikke mik.
Hij heeft me een kerstkaart gestuurd, kijk.
Wat een leuke foto.
Ik wou een goed woordje voor u doen, dan krijgt u promotie. Wilt u dat?
Er zijn te veel meisjes met oudere rechten dan ik.
Geen punt. Zullen we 't na de feestdagen bespreken?
Dan bel ik u en kom u ophalen. Weet u zeker dat ik 'm zo moet dragen?
- Ik vind van wel. Kijk maar. - Is het niet te?
Dit is 'n conservatief bedrijf, straks krijgen ze de verkeerde indruk.
Wat is er?
- uw spiegeltje is stuk. - Dat weet ik.
Dat bevalt me wel. Dan zie ik eruit zoals ik me voel.
Telefoon.
Momentje. Neem me niet kwalijk, maar dit is persoonlijk.
Prettige feestdagen.
Ja, Mr Sheldrake. Nee, ik ben het niet vergeten.
De boom is opgetuigd en de drank staat in de koelkast.
Ja, meneer. Insgelijks.
Waar moet dat heen, Buddy-boy? Het feest begint net.
Luister, doe me nou een lol. Kan het morgenmiddag?
We kunnen niet weer naar de drive-in.
Vier uur?
Charlie, een glas bourbon, en snel. M'n arreslee staat dubbel geparkeerd.
Als jij voor de drank zorgt, zorg ik voor de muziek. Rum Collins.
Een rum Collins en nog een van deze.
Mag jij Castro? lk bedoel, wat vind je van Castro?
Wat is Castro?
Je weet wel, die kerel in Cuba, met die baard.
- Wat is daarmee? - Ik vind hem maar een blaaskaak.
Ik heb hem twee weken geleden geschreven, maar antwoord, ho maar.
Ik wou alleen dat hij Mickey met kerst zou vrijlaten.
- Wie is Mickey? - M'n man. Hij zit in de bak in Havana.
- Was hij bij de revolutie? - Dat zou Mickey nooit doen.
Hij is jockey. Ze pakten 'm toen hij 'n paard wat toediende.
Je kunt niet altijd winnen.
Het was de avond voor kerst en in het hele huis
bewoog er niets of niemand...
Niks. Niks te beleven. Een saaie boel.
Ben jij getrouwd?
Familie?
Op een avond als deze is het niet leuk om in een leeg huis te zitten.
Ik zei dat ik geen familie had. Niet dat m'n huis leeg was.
Doe nou niet zo, Fran.
Blijf je daar nou zitten te huilen? Zeg me dan toch wat er aan de hand is.
Ik weet dat je vindt dat ik je aan het lijntje hou.
Maar na 1 2 jaar huwelijk zeg je niet: mag ik de suiker even, ik wil scheiden.
Zo eenvoudig is het niet.
Het kan niet nu. De kinderen zijn thuis,
m'n schoonfamilie is er met kerst. Ik kan er nu niet over beginnen.
Dit is niks voor jou, Fran. Je was altijd zo begrijpend, en zo gezellig.
Inderdaad, de vrolijke flierefluiter. Het lachebekje.
Zo mag ik het horen. Je zegt tenminste weer wat.
Er gebeurde iets grappigs op het kantoorfeest.
Ik kwam je secretaresse tegen, Miss Olsen. Je weet wel, je slippertje.
Ik heb me zo ongeveer doodgelachen.
Zit dat je dwars? Miss Olsen? Dat is al tijden geleden.
Ik ben nooit zo goed geweest in geschiedenis.
Even denken. Eerst kwam Miss Olsen en daarna Miss Rossi.
Nee, die was eerst. Miss Koch was na Miss Olsen.
Moet je nagaan: over een tijdje is er 'n meisje in het gebouw dat na mij komt.
Goed, dat heb ik verdiend.
Maar vraag je eens af waarom een man met zoveel meisjes gaat.
Omdat hij niet gelukkig is thuis. Omdat hij eenzaam is.
Maar dat was voor ik jou kende. Nu is het voorbij.
Hoe kon ik zo stom zijn? lk zou inmiddels beter moeten weten.
Als je met een getrouwde man gaat, moet je geen mascara opdoen.
Het is kerstavond. Laten we nou geen ruzie maken.
Wat is dat?
Onze vriend bij het Chinees restaurant. Bedankt, Fran.
- We kunnen 'm maar beter hier laten. - Ja, laten we dat maar doen.
Ik heb ook wat voor jou. Ik wist niet wat je wou hebben.
En winkelen is wat lastig. Dus hier is 100 dollar, zoek maar wat leuks uit.
Ze hebben mooie krokodillentassen bij Bergdorf.
Ik wist niet dat 't al kwart voor zeven was. Ik moet de trein halen.
We hebben te veel tijd verspild. Ik moet de boom optuigen.
Ik dacht: als je er toch voor betaald hebt...
Dat mag je nooit zeggen. Doe niet alsof je goedkoop bent.
100 dollar is niet goedkoop. En je betaalt vast ook voor 't appartement.
Hou daarmee op, Fran.
Je mist je trein nog, Jeff.
- Kom je? - Nee, ga maar. Ik wil me opfrissen.
- Doe je de lichten uit? Tot maandag. - Ja, hoor.
Maandag en dan donderdag en dan weer maandag en dan weer donderdag.
Maar dat gaat veranderen, Fran. Ik hou van je.
Pas op, lippenstift.
Vrolijk kerstfeest.
- Maak 'm leeg, we gaan dicht. - Maar het is nog vroeg.
- Weet je wat het vanavond is? - Dat weet ik heus wel.
Ik werk voor die maatschappij.
Hou nou maar op, ja? Ga toch naar huis.
W-E-G, weg.
Naar mijn huis of naar het jouwe?
Laten we maar naar mijn huis gaan. Dat doet iedereen.
Arme Mickey. Ik moet steeds aan hem denken, in z'n cel in Havana.
- Wil je een foto zien? - Nee, dank je.
Hij is zo schattig. Eén meter 57, 45 kilo. Net een kleine chihuahua.
Mag ik je iets persoonlijks vragen?
- Heb je een vriendin? - Ze is een meisje, maar geen vriendin.
- Je bent dus nog gek op haar. - Wat? Je kent me duidelijk niet echt.
- Ik ken je helemaal niet. - Staat u mij toe.
C.C. Baxter, jong staflid, afgestudeerd bij Arthur Murray, minnaar.
Ik ben Mrs MacDougall. Maar zeg maar Margie.
Deze kant op, Mrs MacDougall.
Wat een knus huisje.
Ik moet u waarschuwen: u bevindt u hier alleen met een notoire seksbink.
- Echt waar? - Vraag maar na.
Als mijn tijd gekomen is, en dat kan elk moment zijn,
gaat m'n lichaam naar het Columbia Medical Center.
- Gut, ik krijg er gewoon kippenvel van. - Ze hebben me nog niet, hoor.
Haal even wat ijs uit de keuken, dan gaan we verder, qua voorbereiding.
Ik doe mee, schat.
Oké, Miss Kubelik, opstaan.
u had allang moeten uitchecken. De directie wenst dat u opdondert.
Ik mocht u, heel graag zelfs. Maar dat is nu voorbij, dus wegwezen.
W-E-G, weg. Toe, word nou wakker.
Ik heb m'n nagel gebroken omdat de ijsla vastzat.
Je moet eens een nieuwe koelkast kopen.
Ik bedoelde niet nu meteen.
Dokter.
Er heeft een meisje slaappillen genomen. Ik krijg haar niet wakker.
- Ik pak m'n tas. - Kom snel.
Hier ben ik, schatje. Wat loop je toch te rennen? Daar word je maar moe van.
- Niet zo ruw, lieverd. - Tot kijk.
- Tot kijk? - Het gaat niet door.
- Wat? Heb ik iets misdaan? - Het is 'n noodgeval. Een andere keer.
Deze niet, ze is daar.
- Wat gebeurt hier eigenlijk? - Niks, ga nou weg.
M'n schoenen. Jij bent me de minnaar wel. Wat een seksbink.
Hier, ga je man in Havana maar bellen.
Nou, reken maar. Als hij hoort hoe je me behandeld hebt, slaat ie je verrot.
- Redt ze het wel? - Hoeveel pillen zaten erin?
Hij was halfvol, 'n stuk of tien. Moet ze naar het ziekenhuis?
- Help even. Naar de badkamer. - Wat gaat u doen?
Ik haal ze uit haar maag, als dat nog kan.
Ga jij maar koffie zetten. En bidden.
Neem m'n tas even mee.
Stroop haar rechtermouw op.
Hou 's vast.
Mooie aderen.
Mag ik weten wat er is gebeurd?
Ik weet het niet. Ik was er niet eens bij.
Ziet u, we hadden eerder vanavond een meningsverschil gehad. Niks ernstigs.
Zo gaat dat tussen geliefden.
Dus je ging weg en pikte vrolijk de volgende op.
- Zoiets, ja. - Jij bent een mooie, Baxter.
Dat meen ik echt.
Een half uur later en je had 'n fijn kerstcadeau gehad.
Haal de koffie eens.
Zorg eens voor wat frisse lucht, doe de ramen open.
- Hoe heet ze? - Miss Kubelik. Fran.
Fran, ik ben arts. Ik ben hier omdat je te veel slaappillen hebt genomen.
Begrijp je wat ik zeg?
Fran, ik ben Dr Dreyfuss. Ik kom je helpen.
Je hebt slaappillen genomen, weet je nog?
- Slaappillen. - Precies. En ik ben arts.
- Arts. - Dokter Dreyfuss.
Meer koffie.
Zeg het nog eens. Hoe heet ik?
En wat is er met jou gebeurd?
Ik heb slaappillen genomen.
Weet je waar je bent?
Dat weet je wel. Concentreer je.
Ik weet het niet.
Weet je wie dat is?
Kijk dan.
- Mr Baxter, negentiende verdieping. - Dag, Miss Kubelik.
Mr, Miss. Hoe formeel.
We werken in hetzelfde gebouw. We wilden het stil houden.
Wat doet u hier?
We waren samen op het feest van kantoor, weet u nog?
O ja, het feest van kantoor. Miss Olsen.
Precies. Ik zei toch dat we ruzie hadden gehad? Dat ging daarom.
Miss Olsen, de vrouw die hier net was.
- Dat snap ik niet. - Dat geeft niet.
Gelukkig kwam ik op tijd thuis. u wordt weer beter, hè dokter?
- Ik ben zo moe. - Kom op, drink dit eens op.
- Toe, laat me nou slapen. - Nee, je mag niet slapen.
Fran, doe je ogen open. Ze moet lopen.
We moeten haar de komende uren wakker houden. Kom Fran, lopen.
Links, rechts, links, rechts, en omkeren maar.
Zo gaat ie goed. Eén, twee, drie, vier, lopen Fran.
De komende 24 uur zal ze veel slapen.
Ze zal een behoorlijke kater hebben als ze wakker wordt.
Als ze maar gezond is.
Dit is zwaarder voor de arts dan voor de patiënt.
Ik moest per kilometer berekenen. Is er nog koffie?
- Hoe spel je haar achternaam? - Kubelik, met twee k's.
En wat is haar adres? Waar woont ze?
Waarom wilt u dat weten? u hoeft dit toch niet te melden?
- Zo zijn de regels. - Ze meende 't niet, het was 'n ongeluk.
Ze had te veel gedronken, ze wist niet wat ze deed. Er lag geen briefje.
- Heus, het gaat me niet om mezelf. - O nee?
Haar familie, de mensen op kantoor...
Vergeet nou dat u arts bent. u bent hier als buurman.
Ik kan niet bewijzen dat het geen ongeluk was.
Maar ik zou je 't liefst alle hoeken van de kamer laten zien.
- Mag ik? - Ga uw gang.
Ik weet niet wat je gedaan hebt en ik wil het niet weten, maar dit zat erin.
Wie dan leeft, wie dan zorgt, hè.
Doe toch eens volwassen. Wees een mensch. Weet je wat dat is?
- Niet echt. - Een mens.
- Dit keer heb je geluk gehad. - Nou, ontzettend.
Maar je bent er nog niet. De meesten proberen het nog een keer.
Je weet me te vinden als er iets is.
Mr Baxter, doe eens open.
- Mrs Lieberman. - Wie had u dan verwacht, de kerstman?
Wat gebeurde hier gisteravond? Dat gemarcheer, stamp, stamp, stamp.
- Was u soms op manoeuvre? - Ik vraag die mensen nooit meer.
Dat krijg je nou met vrijgezellen. Ik heb geen oog dichtgedaan.
- En Dr Dreyfuss vast ook niet. - Nee, die moest naar een patiënt toe.
Ik waarschuw u, dit is een respectabel huis, geen bar. Kom, Oscar.
Mag ik White Plains, New York? Mr J.D. Sheldrake. Het is persoonlijk.
Vijf, vier, drie, twee, één, daar gaat ie.
Ik neem wel op.
Zullen we een vlieg in de neus doen? Kijken of ie levend terugkomt.
Goed idee.
Of anders twee, om te zien of ze zich voortplanten.
- Wat? - Of ze zich voortplanten.
Kijken of er baby-vliegen komen.
- Het is voor jou, pap. - Dank je, Jeff.
- Het is persoonlijk. - Kom, vliegen vangen.
Zeg het eens, Baxter.
Sorry dat ik stoor, maar er is iets gebeurd. Kunt u naar m'n huis komen?
Wat is er dan, Baxter?
Ik wou het niet aan de telefoon zeggen, maar een bepaald persoon, u weet wel.
Ik vond haar hier. Ze had een overdosis slaappillen genomen.
Wie is dat?
Een medewerker heeft een ongeluk gehad.
Dat ze mij daar nou mee lastigvallen.
Ja, Baxter. Hoe ernstig is het precies?
Het was kantje boord, maar ze slaapt nu.
Ik dacht dat u er zou willen zijn als ze wakker wordt.
Dat is niet mogelijk. Je zult het zelf moeten afhandelen.
- Ik reken op je. - Goed, ik begrijp het.
Ze heeft een brief achtergelaten. Zal ik die voorlezen?
Het was maar een voorstel.
Nee, ik heb uw naam erbuiten gehouden.
Er komen geen problemen, qua politie of pers.
De arts is een vriend van me, dus dat is een gelukje.
Hij denkt dat ze mijn vriendin is.
Nee, dat nam hij gewoon aan. Ze zien me hier als een soort Casanova.
We zijn er nog niet, soms proberen ze het nog een keer.
Ja, ik doe m'n best, maar het kan een paar dagen duren voor ze beter is.
En ik krijg problemen met de huisbazin.
Goed, Mr Sheldrake. Ik hou haar zo lang mogelijk hier.
Moet ik niet iets aan haar doorgeven?
Ik bedenk wel wat. Ja, meneer. Dag, Mr Sheldrake.
Het spijt me. Het spijt me echt, Mr Baxter.
Miss Kubelik, wat doet u uit bed?
Ik wist niet dat het uw appartement was.
Ik help u wel even.
Ik schaam me zo. Had me toch gewoon laten sterven.
Wat krijgen we nou? u was gewoon wat emotioneel, maar nu gaat het weer.
O, m'n hoofd. Het voelt aan als een grote klomp kauwgom.
- Hoe laat is het? - Twee uur.
- M'n jurk. Ik moet naar huis. - u moet duidelijk terug naar bed.
- Ik zit u in de weg. - Welnee.
Het is altijd leuk om bezoek te hebben met kerst. Ik ben sterker dan u, hoor.
Ik wil even m'n tanden poetsen.
Natuurlijk. Ik heb nog wel een nieuwe tandenborstel. Trek die maar aan.
- Zal ik ontbijt maken? - Nee, ik hoef niks.
Ik maak wel koffie.
De koffie is op, u hebt vannacht veel gedronken. Ik ben zo terug.
Mag ik wat koffie lenen? En een sinaasappel en wat eieren?
Eieren wil hij, en sinaasappels. Een pak op uw lazer kunt u krijgen.
Wij hebben geen geheimen. Die arme meid, hoe kon u dat nou doen?
Ik heb niks gedaan, echt niet. Het is gewoon...
Je gaat een paar keer uit voor de lol en meteen denken ze dat je wil trouwen.
Patser. Van mij zult u niks krijgen. Maar voor haar maak ik wel wat te eten.
- Wie belt u? - M'n zus, die is vast ongerust.
Wacht, laten we eerst even overleggen. Wat gaat u precies zeggen?
- Dat weet ik nog niet precies. - Dat moet u wel precies weten.
- Stel dat ze wil weten waar u was? - Dan heb ik bij iemand gelogeerd.
- Bij wie? - Iemand van kantoor.
- Waar bent u nu? - Bij hem thuis.
- Bij hem thuis? - Bij haar thuis.
- Hoe heet die vriend? - Baxter.
- En van voren? - Juffrouw.
- Wanneer komt u thuis? - Zodra ik kan lopen.
- Is er wat met uw benen? - Nee, met m'n maag.
Die moest leeggepompt worden.
u kunt beter niet bellen tot de watten uit uw hoofd verdwenen zijn.
Ze zijn vast ongerust. Straks belt m'n zwager de politie.
Daarom juist. We willen geen gedoe. Mr Sheldrake is tenslotte getrouwd.
Fijn dat u me daar even aan herinnert.
Zo bedoelde ik het niet.
Ik heb hem net aan de telefoon gehad. Hij is erg bezorgd om u.
Hij geeft geen zier om me.
- Dat hebt u mis. Hij zei... - Hij liegt.
Maar dat is niet het ergste. Het ergste is dat ik nog steeds van hem houd.
Dat zal Mrs Dreyfuss zijn. Weet u nog, die arts? Ze is zijn vrouw.
Waar is het slachtoffer?
Onmens.
- Zo meiske, hoe voelen we ons? - Ach, een beetje duizelig.
Daar helpt dit uitstekend tegen: noedelsoep met kip en een glas thee.
- Nee, dank u, ik heb geen trek. - Eet nu maar. Geniet ervan.
- u hebt zeker geen servet, hè? - Wel keukenpapier.
Beatnik. In mijn keuken, de derde la. Onder het zilver liggen mooie servetten.
- Waar wacht je op? De reclame? - Ik hoef echt niks.
Je moet eten. Je moet beter worden en hem uit je hoofd zetten.
Hij leek zo'n nette jongen toen hij kwam. Keurig in het pak, beleefd.
Blijkt hij een playboy te zijn. Met z'n drank en z'n dames en geen servetten.
Een meid als jij gaat toch niet haar verdere leven om hem zitten te treuren?
Luister, zoek een aardige, betrouwbare man, een weduwnaar, misschien.
en sticht een gezin in plaats van slaappillen te kanen.
Wat heb je daaraan? En dat om zo'n flierefluiter?
Een servet voor de dame. Die hoort eigenlijk om 'n fles champagne.
Wat zei ik je?
u hoeft niet te wachten, ik was wel af...
Nee, u maakt ze kapot. Ik kom ze wel halen. Gil maar als hij vervelend is.
- Ze mag u niet zo. - Ach, ik vind het niet erg.
Ergens is het wel vleiend.
Dat ze denken dat een vrouw als u zoiets zou doen om iemand als ik.
- Lag hier niet wat? Een envelop? - Ja, die heb ik.
Zullen we 'm maar verscheuren? Dan valt ie niet in verkeerde handen.
Maak maar open.
- Er zit alleen een briefje van 100 in. - Precies. Geeft u 'm aan Mr Sheldrake?
Natuurlijk.
- Wilt u dit weghalen? - Zal ik de TV hier neerzetten?
- Speelt u gin rummy? - Ik kan er niks van.
- Ik wel. Ik pak de kaarten. - u hoeft me niet bezig te houden.
Dat vind ik juist leuk. Gezellig samenzijn.
Weet u wat ik vorige kerst deed?
Eten bij de automatiek, naar de dierentuin en hier de boel opruimen.
Mr Eichelberger had hier een feestje gegeven. Dit jaar is dus top.
Drie potjes, schoppen telt dubbel. De hoogste kaart deelt.
Zes. Acht.
Ik denk dat ik er maar mee ophoud.
Wat bedoelt u?
Waarom moeten mensen eigenlijk van elkaar houden?
Ik begrijp u niet helemaal.
Dame.
- Die hoef ik niet. - Kies een kaart.
Hoe noem je het als iemand steeds auto-ongelukken heeft?
- Een verzekeringsrisico? - Zo ben ik met mannen.
Het ging meteen al mis. M'n eerste kus was op een kerkhof.
Op een kerkhof?
Ik was 1 5, we gingen er vaak roken.
Hij heette George en hij liet me zitten voor een majorette.
Gin.
Dat is 10, 20, 36 en 25, dat is 61 en twee vakjes.
Ik val altijd voor de verkeerde op de foute plek op het verkeerde moment.
- Hoeveel mannen hebt u dan gehad? - Drie.
De vorige was manager bij een financier in Pittsburgh.
Er waren onregelmatigheden. Hij vroeg me te wachten. In 1965 komt hij vrij.
Dus ik kwam naar New York, naar m'n zus en zwager. Hij is taxi-chauffeur.
Ze betaalden 'n secretaresse-opleiding en ik solliciteerde bij Consolidated.
- Maar de typ-test ging mis. - Te langzaam?
Nee, ik kan razendsnel typen. Ik kan alleen niet spellen.
Dus ik kreeg een paar witte handschoenen en ging de lift in.
En daar ontmoette ik Jeff.
Het gaat ook altijd mis met mij. Wat moet ik nou toch doen?
Zorg maar dat u wint. Ik maak u helemaal in.
Was hij overstuur toen u het hem vertelde?
Mr Sheldrake? Nou, reken maar.
Misschien houdt hij wel van me, maar durft hij niks te zeggen.
- Zo zit het vast. - Denkt u echt?
Ik weet het wel zeker.
- Mag ik even pen en papier? - Waarvoor?
Ik schrijf een brief aan Mrs Sheldrake.
- Rechtstreeks. Ze begrijpt 't vast. - Dat lijkt me nou geen goed idee.
- Waarom niet? - u kunt toch niet spellen?
En als u zoiets deed, zou u uzelf erom haten.
Ik mag mezelf toch al niet zo.
- Pak uw kaarten en doe mee. - Moet het?
Jazeker, ik heb topkaarten.
- Wilt u die echt wegdoen? - Ja.
Gin.
10, 20, 40, 52 en 25, 77.
Schoppen telt dubbel, 144. Dus dan krijgen we...
In de pan gehakt na twee potjes.
Rustig maar, Mrs Dreyfuss.
- Wat moet u? - Wat ik moet? Wacht even.
- Niet binnenkomen. - Wat heb jij toch?
- Ik heb gereserveerd voor vier uur. - Dat kan niet. Vertrek nou maar.
Ik wil niet op m'n strepen staan, maar ik heb 't haar beloofd.
Eruit, of ik gooi u eruit.
Had dat toch gezegd. Je hebt dus een speeltje opgepikt.
Vertrekt u nu?
Toe nou, waar wachten we op? Doe nou open.
Mildred?
- Wat is het probleem nou? - We bouwen 'n feestje met z'n vieren.
Nu vat ik 'm. Je hebt de hoofdprijs gewonnen. Qua Kubelik.
Maak je geen zorgen, ik zeg niks. Zet 'm op, Buddy-boy.
Wie was dat?
Iemand die een fles champagne kwam brengen. Wilt u?
Wilt u dat raam even opendoen?
- Haal u maar niks in uw hoofd. - Ik wou gewoon frisse lucht.
We zitten op één hoog. u zou hoogstens uw been breken.
Dan schieten ze me af, net als een paard.
Beloof me dat u geen domme dingen gaat doen.
- Wie zou erom malen? - Ik.
Waarom val ik nou nooit voor een aardige man als u?
Tja. Het is niet anders. Jammer maar helaas.
Ga maar slapen.
Miss Olsen, komt u even naar m'n kantoor?
- Hebt u een fijne kerst gehad? - Heerlijk, dankzij u.
Fijn dat u even met Miss Kubelik hebt gepraat.
Sorry, Jeff. Je weet dat ik niet tegen drank kan.
- Hoe kon u? - Het zal niet weer gebeuren.
Reken maar. u krijgt een maandsalaris ter compensatie.
Inderdaad, Miss Olsen. Ik ontsla u.
Dat heb je vier jaar geleden al gedaan.
Je was zo wreed om me aan te houden, zodat ik m'n opvolgsters kon zien.
Ik zou het op prijs stellen als u zo snel mogelijk zou vertrekken.
Met Sheldrake. Ik wil het privé-nummer van Baxter van de premie-administratie.
Baxter? Met Sheldrake. Kunnen we even praten?
Ja, ze staat onder de douche. AI met al gaat 't goed met haar.
- Mooi. Heb je nog wat nodig? Geld? - Nee, dank u, Mr Sheldrake.
Ik heb trouwens geld voor u, 100 dollar.
O. Nou, als ik nog iets voor je kan doen...
Voor mij? Nee. Maar ik had wel gehoopt dat u iets voor haar zou kunnen doen.
Zoals? Denk aan mijn positie. Wat kan ik nu doen? lk zit klem.
u kunt toch op z'n minst met haar praten.
Ik roep haar wel even. En wees alstublieft lief voor haar.
Telefoon voor u.
- Voor mij? - Mr Sheldrake.
- Ik wil niet met hem praten. - Doe dat nou maar wel.
Ik moet toch even naar de winkel. Ik heb alleen nog een pizza in huis.
Ik ben zo terug, goed?
- Ja, het gaat wel. - Waarom heb je dat gedaan?
Het is zo kinderachtig en het lost niks op. Ik zou razend op je moeten zijn.
Laten we het maar vergeten en doen alsof er niks is gebeurd. Goed?
Benje er, Fran?
Natuurlijk ben ik hier niet. Het is namelijk nooit gebeurd.
Ik heb geen pillen genomen, ik hou niet van je, we hebben elkaar nooit ontmoet.
- Dat wil je toch, Jeff? - Je weet best dat ik 't niet zo bedoel.
Doe maar wat de zuster zegt. Baxter bedoel ik.
Ik zie je zodra dat kan. Dag, Fran.
Mrs Sheldrake, met Miss Olsen. Goed, dank u.
Zouden we kunnen afspreken voor de lunch?
Belangrijk? Dat weet ik niet, maar het interesseert u vast. Het gaat om uw man.
Goed, om één uur bij Longchamps op de hoek van Madison en 59th.
Rustig maar, ik ga al. Ik pleeg nog even een privé-telefoontje.
Hier is een kwartje.
Naar beneden.
Mr Baxter, gelukkig. Ik wou net de loper gaan halen.
- Hoezo? - Ik rook gas bij uw appartement.
- Is alles in orde? - Natuurlijk.
- Wat ruik ik toch? - Gas. Dat hebt u toch aangezet?
Ik wou water koken om m'n jurk schoon te maken.
- u hebt het niet aangestoken. - Moet dat dan?
In dit huis moet dat, ja. Wat doet u daarmee?
Ik was m'n kousen, dus ik kan uw sokken net zo goed ook even doen.
- Vreemd, er lag maar drieënhalf paar. - Ja, ik ben niet zo netjes.
Zeg dat wel. Waarom ligt er een tennisracket in de keuken?
O, ik heb ltaliaans gekookt. Ik heb er de spaghetti mee afgegoten.
- En waarom ook niet. - Ik kan goed koken, maar opruimen...
Zeg dat wel. Ik wou de bank weer netjes maken en wat vond ik?
Zes haarspelden, lipstick, valse wimpers en 'n roerstaafje van de Stork Club.
Ik ben gewoon zo'n man die geen nee kan zeggen.
- Niet tegen meisjes, hoor. - Tegen mensen als Mr Sheldrake.
- Daar zit wat in. - Het is de harde waarheid.
- Hij neemt alleen. - Wat?
Hij neemt en wij worden bij de neus genomen.
Zelfs als je dat weet, kun je er niks tegen doen.
Daar ben ik 't niet mee eens.
Wat wilt u eten? uiensoep, asperges uit blik.
Ik moet naar huis. M'n familie zal inmiddels radeloos zijn.
Dat kan niet. De dokter zei dat het 48 uur duurt voor dat spul verwerkt is.
Hoe lang zou het duren om deze relatie te verwerken?
Bestond daar ook maar een pomp voor.
Ik weet hoe u zich voelt.
Het lijkt 't eind van de wereld, maar dat is 't niet.
Ik heb precies hetzelfde meegemaakt. Nou ja, niet precies. Ik nam 'n pistool.
- Vanwege een meisje? - De vrouw van m'n beste vriend.
Ik was gek op haar, maar het kon niet, dus ik wou er een eind aan maken.
Ik kocht een .45 bij een lommerd en reed naar Eden Park...
- Kent u Cincinnati? - Nee.
Ik parkeerde, laadde het wapen...
Je leest vaak dat mensen zich dood- schieten, maar dat valt nog niet mee.
Hoe doe je dat? Hier, hier, hier?
- Weet u waar ik uiteindelijk schoot? - Nou?
- Hier. - In uw knie?
Terwijl ik zat te denken, kwam er een agent omdat ik fout geparkeerd stond.
Ik wou 't wapen onder de stoel verstoppen en toen ging ie af.
- Wat erg. - Ik kon m'n knie een jaar niet buigen.
Maar het meisje was ik binnen drie weken vergeten.
Ze woont er nog. Ze heeft vier kinderen en is 10 kilo aangekomen.
- Met kerst stuurt ze altijd een cake. - Verzint u dit om mij te troosten?
Nee, hier is de cake. Wilt u m'n knie zien?
Nee, anders gaan ze op kantoor speculeren over hoe ik dat weet.
Ze doen hun best maar. Ik ga koken en we nemen cake toe.
Rust u maar lekker uit. u hebt al genoeg gedaan.
Ja, zuster.
- Kan ik u helpen? - Ik zoek 'n liftbediende, Miss Kubelik.
- Ik ook, ze is niet komen opdagen. - O nee?
Bij wie kan ik navraag doen?
Dat valt onder kantooradministratie, Mr Dobisch, 21ste verdieping.
Gisteren ging ik naar 't appartement en raad 's wie hij in bed had liggen?
- Kubelik. - Echt? Buddy en Kubelik aan de rol?
Aan de rol? Ze zijn van de wereld. Ze zijn geen van beiden op de zaak.
Gedeserteerd?
Het ergste is dat zij aan mijn champagne zaten,
terwijl wij bij het museum terechtkwamen.
Ik ben Karl Matuschka, m'n schoonzus werkt hier, Fran Kubelik.
- Miss Kubelik? - Kent u haar?
Het is een groot bedrijf, maar we zijn één grote familie.
Ze woont bij ons, maar m'n vrouw is ongerust,
want ze is al twee dagen niet thuis geweest.
We hoopten dat iemand hier misschien iets wist.
Ik begrijp het. Wat vind je, Al? Kunnen we meneer helpen?
Waarom niet? We zijn Buddy-boy niks verschuldigd.
Buddy-boy doet tegenwoordig ook niks meer voor ons.
Wie is Buddy-boy?
- Verkleden we ons voor het eten? - Nee, zo is het prima.
- Dat doet u handig, met dat racket. - Moet u m'n backhand 's zien.
Wacht maar tot ik de gehaktballen ga serveren.
- Zal ik de kaarsen aandoen? - Dat moet, qua elegantie.
- u hebt servetten gekocht. - Ik wou 't meteen goed doen.
Ik leefde als een soort Robinson Crusoe, gestrand tussen 8 miljoen mensen.
Maar op een dag zag ik een voetafdruk in het zand en daar was u.
- Geweldig, toch, samen eten? - Eet u gewoonlijk alleen?
Nee, hoor. Soms eet ik met Ed Sullivan, soms met Dinah Shore of Perry Como.
Laatst heb ik nog gegeten met Mae West. Maar toen was ze nog jong.
- Weet u wat we na het eten doen? - De vaat.
- Daarna. - Nou?
- Het hoeft niet als u niet wilt. - u meent 't.
Dan kaarten we verder. Dus niet te veel drinken.
Want ik wil geen misbruik van u maken, zoals gisteren in bed.
- Ben je vergeten waar je woont? - Dit is m'n zwager, Karl Matuschka.
- Aangenaam. - Kleed je aan, m'n taxi staat beneden.
Ik weet wat u denkt, maar het is niet...
Het gaat mij niet aan wat je doet, maar je zus denkt dat je een dame bent.
We gingen alleen eten en de vaat...
- Als zij er niet was, kreeg je een lel. - Rustig, Karl. Ik kleed me wel aan.
Wilt u een martini?
Of anders spaghetti met saus? Heb ik zelf gekookt.
uw schoonzus is een fantastische meid.
Dat valt vast niet mee, taxi-chauffeur zijn in New York.
- Dag, Baxter. Hoe is 't met de patiënt? - Met mij gaat 't prima.
- Nee, met Miss Kubelik. - Wat is er met Miss Kubelik?
Dit is Mr Matuschka. Hij is... Z'n taxi staat beneden.
- Is Fran ziek? - Nee, 't was een ongelukje.
- Wat voor ongelukje? - Ach, het gebeurt zo vaak.
Wat dan? Wat bent u voor dokter?
Hij heeft haar een injectie gegeven en haar maag leeggepompt.
Ik had slaappillen genomen. Maar nu gaat 't weer.
- Waarom had je dat gedaan. - Vanwege mij.
Wie anders?
Laat hem met rust.
Ach, sukkeltje. Dom sukkeltje.
- Kom, Fran. - Dag, Mr Baxter.
Niet dat ik het je gun, maar ergens had je dat wel verdiend.
Morgen heb je een prachtig blauw oog. Ik haal m'n tas wel even.
Laat maar, dokter. Ik voel er helemaal niks van.
Het kantoor van Sheldrake? Met Baxter.
Ik wil iets belangrijks met hem komen bespreken. Belt u me terug?
Mr Sheldrake, ik heb goed nieuws. AI uw problemen zijn achter de rug.
Ik neem Miss Kubelik van u over.
Het feit is gewoon dat ik van haar houd.
Dat weet zij nog niet, ik kom eerst bij u.
Tenslotte wilt u haar niet echt, en ik wel.
Het klinkt vast arrogant, maar ze heeft iemand als ik nodig.
Dus het lijkt me voor iedereen beter, qua oplossing.
Ik kom eraan.
Mr Sheldrake, ik heb goed nieuws. AI uw problemen zijn achter de rug.
De negentiende.
- Dag, Buddy. Wat is er gebeurd? - Tegen 'n deur gelopen?
- Of tegen een taxi? - Hij heeft 'm goed geraakt.
Hij is nog versuft, hij praat in zichzelf.
27.
Door die twee dagen met haar realiseer ik me hoe eenzaam ik was.
Dankzij u ben ik financieel in staat om met haar te trouwen.
Als ik 't kan goedmaken met haar familie.
Goedemorgen, C.C. Baxter.
- Mr Baxter is er. - Hij mag binnenkomen.
- Ik heb goed nieuws voor u. - Ik ook voor jou, Baxter.
AI je problemen zijn achter de rug.
Ik weet hoe bezorgd je was om Miss Kubelik. Maar ik neem het verder over.
u neemt het van mij over?
Inderdaad. Ik ben weggegaan bij m'n vrouw.
- Ik logeer nu in de stad, bij m'n club. - u hebt uw vrouw verlaten.
Nee, ik heb m'n secretaresse ontslagen.
Zij heeft m'n vrouw gesproken en die heeft mij ontslagen. Wat een klap, hè?
Wat wilde jij zeggen, Baxter?
Miss Kubelik voelde zich beter, dus ze is naar huis gegaan.
Mooi. Denk niet dat ik nu vergeten ben wat je voor me hebt gedaan. Kom eens.
Ga zitten. Kijk eens hoe dat bevalt.
Vind je het wat? Het wordt van jou.
Roy Thomson gaat naar Denver en jij gaat hem vervangen.
- Wat is er nou? Je lijkt niet erg blij. - Dat komt omdat alles zo snel gaat.
Ik ben heel blij, vooral voor Miss Kubelik.
Nu ik haar beter ken, vind ik echt dat ze met iemand zou moeten trouwen.
Natuurlijk. Maar eerst wordt de boedel verdeeld en dan duurt 't nog zes weken.
Dus ik geniet even van het vrijgezellenbestaan.
O ja, je mag nu eten in het restaurant voor stafleden.
Eén van de extraatjes van deze baan.
Je krijgt ook 'n onkostenrekening, gebruik van de staf-badkamer.
Wat is er met je gebeurd?
Ik heb ook een klap gekregen.
- Goedenavond, Mr Baxter. - Dag, Miss Kubelik. Hoe gaat 't met u?
- Prima. Hoe gaat 't met uw oog? - Prima.
- Hoe is het bij u thuis? - Goed. We zouden nog gaan kaarten.
Ik weet het.
- u weet 't zeker al van Mr Sheldrake? - Ja. Ik ben heel blij voor u.
- Nooit gedacht dat hij dat zou doen. - Ik wel. u had hem verkeerd ingeschat.
- Dat is zo. - u had 't ook mis wat mij betreft.
Wat u zei over bij de neus genomen worden.
Mr Sheldrake gebruikte mij niet, maar ik hem, ziet u wel?
Vorige maand zat ik aan bureau 861 op de 19de en nu zit ik op de 27ste.
Een mooi kantoor met drie ramen. We hebben dus allebei wat we wilden.
- Ja. Loopt u naar de metro? - Nee, dank u.
Ziet u, om eerlijk te zijn, ik heb vanavond een afspraakje.
- Gaat u niet uit? - Nee, er wordt te veel gekletst,
dus ik wil niet met hem uit tot alles geregeld is, qua scheiding.
Heel verstandig.
Baxter, kom je even naar m'n kantoor?
- Alsjeblieft. - Dank u vriendelijk.
Het personeelsverloop: 37 procent van de vrouwen vertrekt voor een huwelijk.
- en 22 procent vertrekt... - Je werkt te hard op oudejaarsavond.
- Je gaat vanavond zeker uit? - Natuurlijk.
Ik ook. Ik heb Miss Kubelik eindelijk zover gekregen.
Alleen worden bij de club alleen mannen toegelaten, dus mag ik even?
- Wat bedoelt u? - Weet u nog, de sleutel van uw huis?
Toen met die situatie rond Miss Kubelik heb ik 'm uit de trein gegooid.
- Heel slim van u. - Dus ik moet de jouwe lenen.
- Sorry, Mr Sheldrake. - Wat nou?
u neemt niemand mee naar mijn huis.
- Het gaat om Miss Kubelik. - Vooral Miss Kubelik niet.
- Zeg dat nog eens? - u krijgt de sleutel niet.
Ik heb je gekozen als assistent omdat ik dacht dat je verstandig was.
Weet je wel wat je doet? Voor jezelf, bedoel ik.
Het duurt jaren voor je op de 27ste terechtkomt.
Maar je kunt binnen een paar seconden weer op straat staan. Vat je wel?
Ik vat 'm.
Dus wat wordt het?
- Daar doe je verstandig aan. - Dank u.
- Je hebt me de verkeerde gegeven. - Nee, hoor.
Deze is van de staf-badkamer.
Inderdaad. Die heb ik niet meer nodig, ik ben hier klaar.
- Wat heb jij toch? - Ik volg doktersadvies:
Ik heb besloten om een mensch te worden. Weet u wat dat is? Een mens.
- Wacht 's even... - Hou maar op, het werkt niet meer.
Dag, Mr Sheldrake.
We hebben een feestje en het ijs is op, dus ik vroeg me af...
- Ben je alleen op oudejaarsavond? - Ik heb het druk.
- Ben je aan het inpakken? - Ja, ik ga weg uit dit appartement.
- Waar ga je dan heen? - Geen idee, maar ik moet hier weg.
Jammer dat we je kwijtraken.
Mij? u bedoelt m'n lichaam. Dat gaat evengoed naar de universiteit.
- Wilt u deze champagne? - Drank hebben we zat.
Kom anders ook. Er zijn twee hersenchirurgen,
een oor-, neus- en keelarts, een proctoloog, verpleegsters.
Dank u, toch maar niet.
Maar voor het geval ik u niet meer zie, wat krijgt u voor dat meisje?
Laat maar zitten. Ik deed het niet als arts, maar als buurman.
Hoe is het eigenlijk afgelopen met haar?
u weet hoe ik ben met meisjes. De één na de ander. Dag, dokter.
Gelukkig nieuwjaar.
Sorry dat het even duurde, maar het is geregeld.
Ik heb een auto gehuurd. We rijden naar Atlantic City.
Op oudejaarsavond krijg je hier geen hotelkamer.
We rollebollen het oude jaar uit en het nieuwe jaar in.
Ik had het niet zo gepland. Het komt allemaal door Baxter.
Hij wou me de sleutel van z'n appartement niet geven.
- O nee? - Hij nam zomaar ontslag.
Hij liet die geweldige baan gewoon gaan.
- Hoe durft hij. - Nou, de onverlaat.
Ik heb 'm nog wel geholpen. Ik mocht niemand meenemen,
vooral Miss Kubelik niet. Wat heeft hij toch tegen je?
Ik heb geen idee. Het is niet anders. Jammer maar helaas.
Waar heb je 't over?
Ik wil het wel voor je opschrijven, maar ik kan niet spellen.
Gelukkig nieuwjaar, Fran.
Waar zit je, Fran?
- Is alles in orde? - Ja, hoor.
Weet u het zeker? Hoe is het met uw knie?
Het gaat prima met me.
- Mag ik binnenkomen? - Natuurlijk.
Ik pak nog een glas.
- Waar gaat u heen? - Geen idee.
Een andere buurt, een andere stad, een andere baan. Ik ben toch alleen.
Wat grappig. Ik ook.
- Waar hebt u de kaarten gelaten? - Die zitten daarin.
- En Mr Sheldrake dan? - Die stuur ik elk jaar een cake.
Ik hou van u, Miss Kubelik.
Drie. Dame.
Hebt u me wel gehoord? lk ben stapelgek op u.
Kop dicht en delen.